ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1040/ 1004/ 1002 ق)، شاعر. اهل سركان، از توابع همدان، بود. از راه كشاورزى امرار معاش مى‏كرد. در زمان اكبرشاه (1014 -963 ق) به هندوستان رفت و به وسیله‏ى شیخ فیضى به دربار راه یافت و منصب بخشیگرى بنگاله به او داده شد و پس از چندى به منزلت دیوانى كشمیر ارتقاء یافت. ملكى در اواخر عمر به عتبات عالیات مسافرت نمود و در آنجا با قربى دماوندى مصاحبت داشت. به گفته‏ى صاحب «الذریعه»، از قول «صبح گلشن» و واله داغستانى، وى در كربلا فوت كرده است و به آورده‏ى صاحب «بزرگان و سخن‏سرایان همدان»، از قول تقى كاشى، در نجف درگذشته است. وى در تحصیل علوم ظاهرى و فنون شاعرى سرآمد بوده و اشعارى از او در تذكره‏ها ذكر شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر